Florya

Florya, Avrupa'nın büyük bölümünden Kuzey Afrika'nın kuzeyi ve Anadolu üzerinden Kafkasya ile Batı Asya'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada yayılış gösterir. Avrupa'nın batı ve güneyindeki popülasyonların çoğu yerleşikken, kuzey ve doğudaki kuşlar kışın daha ılıman bölgelere doğru hareket edebilir. Türkiye'de yıl boyunca görülen ve yaygın olarak üreyen bir türdür. Marmara, Karadeniz, Ege ve Akdeniz bölgelerinde oldukça düzenli görülür; uygun ağaçlık ve tarımsal habitatların bulunduğu iç kesimlerde de yayılış gösterir. Üreme döneminde çiftler halinde yaşayan ve yuva çevresini savunan Floryalar, sonbahar ve kış aylarında daha sosyal hale gelir. Bu dönemde küçük veya orta büyüklükte sürüler oluşturabilir, diğer ispinozgillerle birlikte tohum bakımından zengin tarlalarda beslenebilir. Yerleşim alanlarına uyum sağlaması nedeniyle şehir parkları, bahçeler ve mezarlıklar gibi ağaçlık kentsel alanlarda da sık görülür. Kış aylarında besin durumuna bağlı olarak yerel hareketler yapabilir ve sürüler uygun beslenme alanları arasında dolaşabilir.

Florya güçlü gövdeli, iri başlı ve kalın, konik gagalı bir ispinozgildir. Erişkin erkek genel olarak sarımsı zeytin yeşilidir; özellikle göğüs ve karın bölgesinde yeşil-sarı tonlar belirgindir. Kanatların dış bölümündeki ve kuyruğun yanlarındaki parlak sarı alanlar türün en önemli tanı özelliklerindendir ve uçuş sırasında çok belirgin hale gelir. Kanat merkezi daha koyu gri-siyah tonlardadır. Dişi daha soluk, gri-kahverengi ve zeytin tonlu olup sarı bölgeleri erkeğe göre daha az parlaktır. Genç bireyler kahverengimsi ve belirgin uzunlamasına çizgilidir ancak kanat ve kuyruktaki sarı alanlar yine tanıda yardımcı olur. Gaga açık renkli, oldukça kalın ve sert tohumları kırmaya uygun güçlü yapıdadır. Uçuşu hızlı ve hafif dalgalıdır. Üreme döneminde erkeklerin gösteri uçuşu karakteristiktir; kanatlarını yavaş ve belirgin biçimde çırparak kelebeksi bir uçuş sergileyebilir ve bu sırada öter. Ötüşü uzun, cıvıltılı ve birbirini izleyen melodik dizilerden oluşur; araya uzayan, hafif hırıltılı veya vızıltılı karakterde notalar eklenebilir. Kanat ve kuyruktaki sarı desen, güçlü gaga ve yeşilimsi gövde birlikte görüldüğünde teşhisi genellikle kolaydır.

Florya yoğun ve kapalı ormanlardan çok ağaçlarla açık alanların birlikte bulunduğu mozaik habitatları tercih eder. Orman kenarları, seyrek koruluklar, çalılıklar, tarım arazilerinin çevresindeki ağaç sıraları, meyve bahçeleri, zeytinlikler, parklar, mezarlıklar ve büyük bahçeler başlıca yaşam alanlarıdır. İğne yapraklı ağaçların bulunduğu yerleşim alanlarında da sıklıkla yuvalar. Beslenebileceği açık ve otsu alanların yakınında yoğun çalı veya ağaçların bulunması özellikle uygundur. Yuvasını çoğunlukla ağaç veya sık çalıların dalları arasına kurar; herdem yeşil ağaç ve çalılar sağladıkları gizlenme nedeniyle sık kullanılabilir. Yuva kuru otlar, ince kökler, yosun ve bitkisel liflerden yapılır; iç bölümü daha ince ve yumuşak malzemelerle döşenir. Kuluçkayı ağırlıklı olarak dişi gerçekleştirirken erkek dişiyi besleyebilir; yavrular çıktıktan sonra bakım görevine her iki ebeveyn katılır. Üreme döneminde erkek çevredeki yüksek ağaçlardan düzenli olarak öter ve gösteri uçuşları yapar. Sonbaharda aile grupları birleşerek sürüler oluşturabilir. Kışın açık tarım arazileri, yabani otlarla kaplı boş alanlar ve tohum bakımından zengin tarla kenarları daha fazla önem kazanır.

Floryanın beslenmesinin büyük bölümünü bitkisel kaynaklar oluşturur. Çeşitli yabani otların tohumları, tahıllar, ağaç ve çalı tohumları ile bazı tomurcuk ve meyvelerden yararlanır. Güçlü konik gagası sert tohumların kabuklarını açmaya son derece uygundur; tohumu gagası içinde çevirerek kabuğunu ayırıp iç kısmını tüketebilir. Besinini hem yerde hem de bitkilerin üzerinde toplar. Sonbahar ve kış aylarında sürüler halinde tarlalarda, anızlarda ve yabani otların yoğun olduğu açık alanlarda beslenmesi yaygındır. İlkbahar ve yaz döneminde bazı böcekler ve küçük omurgasızlar da tüketilebilir, ancak bitkisel besinler yıl boyunca önemini korur. Yavrulara verilen besinler çoğunlukla kursakta yumuşatılmış tohum ve bitkisel materyalden oluşur; hayvansal besinler de diyete eklenebilir. Kuş yemliklerini ziyaret etmeye yatkındır ve özellikle tohumların düzenli sunulduğu bahçelerde kolaylıkla görülebilir. Çok farklı bitki türlerinin tohumlarından yararlanabilmesi, Floryanın hem kırsal hem de kentsel ortamlarda başarılı olmasının önemli nedenlerinden biridir.