TÜR DETAYI

Akgerdanlı Ötleğen

Common Whitethroat Curruca communis
Görülme
Yaz Göçmeni/Transit Göçmen
Akgerdanlı Ötleğen - Curruca communis kuş fotoğrafı
Fiziksel özellikleri
Boy Boy 13-15 cm
Kanat Açıklığı Kanat Açıklığı 20-23 cm
Ağırlık Ağırlık 13-18 gr
Görüldüğü İller
Akgerdanlı Ötleğen Türkiye dağılım haritası
İllere göre görüldüğü aylar
İllere göre görüldüğü aylar
Türün sesi
Türün videoları
Videolar (0)
Koruma Durumu
IUCNBERNCITESMAKOSB
LCEk-II--Ek-III
Kod Açıklamaları >

Yayılışı

Akgerdanlı Ötleğen, Avrupa'nın büyük bölümünden Anadolu, Kafkasya ve Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir üreme alanına sahip, uzun mesafeli göçmen bir ötücüdür. Kuzey ve batı Avrupa'dan doğuya doğru bozkır kuşağına kadar farklı açık habitatlarda ürer; kışlama alanlarının tamamına yakını Sahra'nın güneyindeki Afrika'dadır. Sonbaharda Avrupa ve batı Asya'dan ayrılan bireyler Akdeniz ve Orta Doğu üzerinden Afrika'ya geçer, ilkbaharda aynı geniş göç sistemi içinde kuzeye döner. Türkiye hem önemli bir üreme alanı hem de göç güzergâhıdır. Trakya'dan Anadolu'nun birçok bölümüne kadar çalılıklarla bölünmüş açık arazilerde, tarla kenarlarında, fundalıklarda ve seyrek ağaçlı yamaçlarda görülebilir. İlkbaharda gelişleriyle birlikte erkeklerin belirgin ötüşleri duyulmaya başlar; yaz sonunda erişkinler ve gençler güneye yönelir. Kış aylarını Türkiye'de geçirmesi olağan değildir.

Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri

Akgerdanlı Ötleğen ince yapılı, uzun kuyruklu ve sıcak kahverengi kanat tonlarıyla karakteristik bir ötleğendir. Erişkin erkekte baş ve ense gri, sırt gri-kahverengi, kanatlar ise tüylerin kızıl-kahverengi kenarları nedeniyle belirgin biçimde sıcak tonludur. Boğaz temiz ve parlak beyazdır; türün Türkçe ve İngilizce adını veren bu özellik gri başla güçlü kontrast oluşturur. Göğüs hafif pembemsi veya bej, karın daha açık renklidir. Dişi daha kahverengi başlı ve genel olarak daha soluktur; beyaz boğaz yine seçilir ancak kontrast erkekteki kadar güçlü değildir. Genç bireyler dişiye benzer ve daha sıcak kahverengi tonlar gösterebilir. Kuyruk oldukça uzundur; dış kuyruk teleklerindeki beyazlık kuş uçarken veya kuyruğunu açtığında fark edilir. Küçük Akgerdanlı Ötleğenden daha iri yapısı, uzun kuyruğu ve sıcak kanat tonlarıyla ayrılır. Çalı tepelerinde kısa süre görünür olduktan sonra hızla yoğun bitki örtüsüne dalması tipiktir. Erkek üreme döneminde ötüş sırasında çalı tepesinden yükselip kısa, gösterişli bir uçuş yaptıktan sonra yeniden bitki örtüsüne inebilir. Ötüşü hızlı, cızırtılı ve değişken cümlelerden oluşur; sert, boğuk çağrısı da çalılık içinde yerini ele verebilir.

Habitat

Akgerdanlı Ötleğen kapalı ormandan çok, açık alan ile yoğun çalı ve otsu bitki örtüsünün yan yana bulunduğu mozaik habitatları tercih eder. Fundalıklar, böğürtlen ve dikenli çalı toplulukları, tarla sınırları, çitler, genç ağaçlandırmalar, orman açıklıkları, yol kenarındaki çalılıklar, meralar ve terk edilmiş tarım alanları başlıca yaşam ortamlarıdır. Özellikle alçak çalıların daha yüksek otsu bitkilerle iç içe geçtiği yapısal olarak çeşitli alanlar üreme için elverişlidir. Tamamen sık ormanın içinden ve geniş, bitki örtüsüz açık alanlardan genellikle kaçınır. Yuva çoğunlukla yere yakın, sık otlar, böğürtlenler, ısırganlar veya alçak çalıların arasında iyi gizlenmiş bir noktaya yerleştirilir. Gevşek fincan biçimindeki yapı kuru ot sapları, ince kökler ve bitkisel liflerden oluşturulur; iç bölümü daha ince malzemelerle döşenir. Üreme sonrasında ve göç sırasında habitat seçimi genişler; kıyı çalılıkları, bahçeler, tarım kenarları ve meyveli çalıların bulunduğu alanlarda beslenebilir. Afrika'daki kışlama bölgelerinde ise Sahel kuşağındaki çalılık savanlar ve seyrek ağaçlı kuru habitatlardan yararlanır. Çalılıkların tamamen temizlenmesi, tarla kenarlarının ortadan kaldırılması ve yoğun tarımsal kullanım uygun üreme habitatlarını azaltabilir.

Beslenme

Akgerdanlı Ötleğenin beslenmesi üreme döneminde ağırlıklı olarak böcekler ve diğer küçük omurgasızlardan oluşur. Tırtıllar, kelebek ve güveler, kınkanatlılar, sinekler, zar kanatlılar, küçük böcekler ve örümcekler başlıca avları arasındadır. Besinini çoğunlukla çalıların ve otsu bitkilerin yaprakları ile ince dalları arasında hareket ederek toplar; yere yakın seviyede de avlanır. Yavruların beslenmesinde özellikle yumuşak gövdeli böcekler ve tırtıllar önem kazanır. Yaz sonu ve sonbaharda diyete böğürtlen, mürver ve çeşitli çalıların küçük meyveleri eklenir. Göç öncesinde bu şeker bakımından zengin meyveler yağ depolamasına katkı sağlar.