TÜR DETAYI

Kutsal aynak

African Sacred Ibis • Threskiornis aethiopicus
ADAY TÜR - Türkiye için nadir tür
Kutsal aynak - Threskiornis aethiopicus kuş görseli © Ornito.org
Fiziksel özellikleri
Boy Boy 65-89 cm
Kanat Açıklığı Kanat Açıklığı 112-124 cm
Ağırlık Ağırlık 1300-2000 gr
Görüldüğü İller
Kutsal aynak Türkiye dağılım haritası
İllere göre görüldüğü aylar
İllere göre görüldüğü aylar
Türün sesi
Türün videoları
Videolar (0)
Görülme durumu
Türkiye’de rastlantısal kayıtlarla görülen tür
Koruma Durumu
IUCNBERNCITESMAKOSB
LCEk-II---
Kod Açıklamaları >

Yayılışı

Kutsal Aynak, doğal yayılışı esas olarak Sahra Altı Afrika'da bulunan geniş yayılışlı bir sulak alan kuşudur. Batı Afrika'dan doğuda Etiyopya ve Afrika Boynuzu'na, güneye doğru kıtanın büyük bölümüne kadar görülür. Tarihsel olarak Mısır'da çok yaygın olmasına ve Eski Mısır kültüründe özel bir yere sahip bulunmasına rağmen burada 19. yüzyılda ortadan kaybolmuştur. Güneydoğu Irak bataklıklarında da doğal olarak bulunmuş, ancak bu bölgedeki nüfusu küçük ve düzensiz hale gelmiştir. Avrupa'daki kuşların önemli bölümü doğal yayılışın uzantısı değildir: hayvanat bahçeleri ve koleksiyonlardan kaçan veya serbest uçmasına izin verilen bireyler Fransa, İtalya, İspanya ve bazı başka bölgelerde üreyen topluluklar oluşturmuştur. Bu nedenle Avrupa kayıtlarında bireyin kökeni ayrıca değerlendirilmelidir. Türkiye türün düzenli doğal yayılış alanının dışında kalır ve ülkedeki gözlemler çok seyrektir; görülen bireylerde doğal köken ile esaretten kaçış olasılığının ayrılması her zaman kolay değildir.

Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri

Kutsal Aynak iri, uzun bacaklı, uzun boyunlu ve aşağı doğru belirgin biçimde kıvrılan gagalı gösterişli bir aynaktır. Erişkinin gövdesi büyük ölçüde beyazdır; baş ve boyun tamamen çıplak, siyah derilidir. Uzun, güçlü ve kavisli gaga da siyahtır. Bacaklar koyu renkli, ayaklar bazen daha kırmızımsı tonlu görünebilir. Kanatların uçuş telekleri siyahtır ve kuş uçarken beyaz kanatlarla keskin kontrast oluşturur. Sırtta ve kuyruk üzerinde sarkan uzun siyah tüyler erişkine karakteristik bir görünüm verir; bu tüylerde ışığa göre morumsu veya yeşilimsi metalik parıltılar seçilebilir. Erkek ve dişi tüy rengi bakımından birbirine çok benzer. Genç kuşlarda baş ve boyun başlangıçta beyaz-kahverengi tüylerle kaplıdır; yaş ilerledikçe bu tüyler kaybolur ve erişkinin çıplak siyah başı ortaya çıkar. Uçuşta boynunu leylekler gibi ileri uzatır, bacaklarını geriye doğru çıkarır; geniş kanatlarla güçlü vuruşların ardından süzülebilir ve uygun hava akımlarında yükselerek toplu halde dolaşabilir. Genellikle sessizdir; koloni ve yuva çevresinde boğuk, hırıltılı ve homurtuyu andıran sesler çıkarabilir.

Habitat

Kutsal Aynak son derece uyumlu bir sulak alan kuşudur. Tatlı su bataklıkları, göl ve nehir kıyıları, taşkın ovaları, sığ lagünler, haliçler, çamurluklar ve mevsimsel su birikintilerinin yanında sulanan tarım arazileri, çayırlar ve insan tarafından değiştirilmiş habitatları da kullanır. Beslenmek için özellikle sığ suyu, nemli toprağı ve kısa bitki örtülü açık alanları tercih eder. İnsan faaliyetlerine uyum sağlayarak çöplükler ve arıtma alanları gibi yapay besin kaynaklarında da toplanabilir. Üreme çoğunlukla koloniler halinde gerçekleşir ve aynı kolonide balıkçıllar, kaşıkçılar, karabataklar veya başka su kuşları bulunabilir. Yuvalar sazlıkların içinde, su üzerindeki çalılarda ve ağaçlarda, adacıklarda ya da erişilmesi güç kayalık alanlarda kurulabilir. Dallardan yapılan platform yuvada kuluçka ve yavru bakımına iki ebeveyn de katılır. Avrupa'da esaretten köken alan popülasyonların doğal sulak alanlara hızla uyum sağlaması, türün ekolojik esnekliğini açık biçimde göstermiştir. Bazı ülkelerde yerli kuş kolonileri üzerindeki olası etkileri nedeniyle istilacı yabancı tür olarak yönetilmiş ve nüfusunu azaltmaya yönelik çalışmalar uygulanmıştır.

Beslenme

Kutsal Aynak çok geniş besin yelpazesine sahip fırsatçı bir türdür. Böcekler ve larvaları, örümcekler, solucanlar, yumuşakçalar, kabuklular ve diğer omurgasızların yanında küçük balıklar, kurbağalar, sürüngenler ve çeşitli küçük omurgalıları tüketir. Kuş yumurtaları ve yavrularını da fırsat bulduğunda yiyebilir; leş ve insan kaynaklı yiyecek artıklarından yararlanması da bilinmektedir. Çoğunlukla sürü halinde sığ suda veya nemli zeminde yürür, uzun kavisli gagasını çamura ve bitki örtüsüne sokarak dokunma yoluyla av arar. Açık arazide gördüğü besini doğrudan toplayabilir. Diyetinin bulunduğu ortamdaki en kolay ve bol besin kaynağına hızla uyum sağlaması, hem doğal Afrika habitatlarında hem de sonradan yerleştiği bölgelerde başarılı olmasının temel nedenlerinden biridir.